Królik zawsze spada na cztery łapy. To szczęściarz. Uzdolniony, w miarę ambitny, miły towarzysz, skromny, powściągliwy, wysubtelniony, cnotliwy. Wszyscy o tym wiedzą. Dobrze mówi i umie się pokazać. Ale wśród licznych zalet kryje się jedna wada, drobna wprawdzie, lecz przez to nie mniej istotna: Królik jest człowiekiem powierzchownym, a jego najlepsze cechy też są powierzchowne. Lubi towarzystwo, a towarzystwo lubi jego. Uwielbia spotkania towarzyskie i czasem plotkuje, ale robi to subtelnie, taktownie i ostrożnie.